24 Nisan 2010 Cumartesi

Eski Karım

Hala sen varmışsın gibi,
İki yastıkla yatıyorum.

Kimselere söyleme gidişini, ben söylemedim.
Elimde senin siparişin olmayan torbalarla geliyorum eve.
Ağlaya ağlaya öpüyorum yattığın yastığı, yorganı.
Sanki beni az önce yolcu etmişsin gibi çıkıyorum sokaklara.
Üst komşuya hava atarak, bi fiyaka bi görsen.

Ne garip bu insanlar?
Bütün mahalle, hatta alttaki bakkal bile seni geçen kasım öldü sanıyor.

Ne garip bu insanlar?
Hala her sabah bana selam veriliyor.
Sanki yaşıyormuşum gibi...
Ceyhun Yılmaz