...Hiçbir ağaç ormana katılmak için büyümez çünkü. Mesele, tek başına da işe yaradığının, işlediğinin bilincine varmaktır; bunun keyfiyle yaşayabilmektir. Aşk, ağaca tesadüfen konan kuştur; kuş, ağacı üzemez; üzmemelidir de. Eğer bir ağaç kendisine konup sonra da uçup giden bir kuş yüzünden acı çekiyorsa doğanın ayarlarıyla oynanmış demektir. Aşk, şansa bağlı temastır çünkü. Çünkü aşk, matematikteki 'teğet' konusunda ilk örnektir. Değip geçmektir. Dokunup kaybolmaktır. Cin gördüğü hissine kapılmaktır bir bakıma. Aşık olunandan bir eş yaratmaya kalkışmak, rüzgarı bir kutuya kapattığını iddia etmek kadar salakçadır. Kutuyu açar bakarsınız ki rüzgar yok. Oysa siz fırtınan göbeğinde kutuyu havaya kaldırmış ve aniden kapatmışsınızdır kapağını. Rüzgarı kutuda tutmak ne kadar mümkünse aşkı da gövdede muhafaza o kadar mümkündür. Rüzgar, taşı yalar, uzaklaşır..."
küçük iskender
