Günlük Hayatın Kişiliğe Etkimesi

Günlük hayat ve kişilik ne alaka? Nasıl bir bağ var? Dışarıdan bakıldığında saçma görülebilen ama kendimce çok mantıklı bir bağı var bu ikisinin. Birazdan açıklayacağım absürt örneklerle bu savı kabul ettirmeye çalışacağım.

Günlük hayatta yaptığımız herşey kişiliğimizin yansıması. Peki bazı yaptığımız şeyler de kişiliğimizi değiştirebilir mi? Neden olmasın. Tabi ki değiştirebilir.

Bunun en güçlü örneği oruç zaten. Sabırlı olmayı bize öğretiyor. Ancak benim söyleyeceklerim oruç gibi zorunlu faaliyetler değil. Zaten oruç da zorunlu olduğu için son yıllarda çoğu insan tarafından sadece tutulmak için tutuluyor. Bunun pozitif bir getirisi olduğunu düşünmüyorum. Sadece kendilerini aç bırakıyorlar. Tam olarak bir ibadet yapmış değiller. Herneyse konumuz bu değil.

Örneklere gelelim. Mesela acıktığınızı hissettiniz. Ve mutfaktan bir parça kek aldınız. Oturdunuz televizyon karşısına keyifle yemeye başladınız. Ancak yarısına geldiğinizde doydunuz ve keki geri bıraktınız. Böyle bir hareketin kişiliğinize yansıması hiçbir işi tamamlayamamak olarak yansıyacaktır. Tamamlayamayacağınız işe başlamamalısınız. Biteremeyeceğiniz keki almamalısınız. Tamam belki o keki dolaba koydunuz ve bozulmadı. Ancak hayatta hiçbir şeyi yarım bırakıp donduramazsınız. Hayat akıp gidiyor. Başladığınız her işi bitirmelisiniz ki başarıya ulaşabileseniz. Tabi bu kek meselesi birkaç kez yapılmış bir eylemse kişiliğinizden hiçbir şey götürmez. Önemli olan bunu alışkanlık haline getirip getirmediğiniz.

Bir diğer husus uyanmak. Diyelim ki gece yatarken alarmınızı 07:30'a kurdunuz. Girdiniz sıcak yatağınıza ve uyudunuz. Sabah alarm çaldığında o sıcacık yatağı terk etmek içinizden gelmedi ve 5 dakika daha deyip ertelediniz. O lanet olası 5 dakika çok çabuk geçti ve o rahatsız edici ses tekrar odada inlemeye başladı. Tabi ki siz bir 5 dakika daha ertelediniz. Doğrusu yaşamdan bir 5 dakika daha kaybettiniz. Gideceğiniz yere(okul, iş, buluşma vs.) 5 dakika daha geç kaldınız. Bu eylemi hergün yaparak gelenekselleştirirseniz ruhunuza tembelliği aşılamış olursunuz. 5 dakika daha uyumak size hiçbir şey kazandırmaz. Zinde olacağınızı düşünürsünüz ama daha uyuşuk olursunuz. Gideceğiniz yere geç kalmışsınızdır ve en önemlisi ruhunuza ve bedeninize artık tembel olmayı koşullamışsınızdır. Artık yaşamın her alanında 'amaaan sonra yaparım' moduna girmiş bulunursunuz. 'Hallederiz' veya 'bakarız'cı abi/ablalarımız arasında yerinizi almışsınızdır. Çok lazımdı ya aman ne iyi ettiniz.

Hayatı ertelemeyin arkadaşlar. Yaşayın. Ve herşeyi tam olarak yaşayın. Kesinlikle hiçbir şeyi yarım bırakmayın.